امروزه تولید علم، الویت توسعه هر كشور است و توسعه علمی مقدمه توسعه فناوری و به تبع آن افزایش رونق اقتصادی و رفاه اجتماعی است. به همین لحاظ دانشگاه ها به عنوان پایگاه های اصلی تولید علم،‌ نقش اساسی در توسعه كشور دارند. جهت بالا بردن سطح كیفی و كمّی تولیدات علمی،‌ ارزشیابی نظام پژوهشی در هر دانشگاه امری ضروری به نظر می رسد. اهمیت و ضرورت ارزشیابی پژوهشگران و مراكز علمی-پژوهشی منجر به شكل گیری علم سنجی (Scientometrics) شده است.
علم سنجی یكی از متداول ترین روش های ارزیابی فعالیت های علمی و مدیریت پژوهش است. بررسی كمّی تولیداتعلمی،‌ سیاستگزاری علمی،‌ ارتباطات علمی دانش پژوهان و ترسیم نقشه علم، برخی از موضوعات این حوزه اند. در علم سنجی، ارتباطات علمی و شیوه های تولید، اشاعه و بهره گیری از اطلاعات علمی به روش غیر مستقیم و با بررسی منابع و مآخذ آنها ارزیابی می شود. نمایه های استنادی معتبر بین المللی همچون ISI، Scopus، Google Scholarاز ابزارهای علم سنجی محسوب می شوند.
علیرغم تاریخچه طولانی مطالعات استنادی، علم سنجی به شكل امروزین ،‌ محصول جوامع صنعتی و مدرن است و با افزایش حجم انتشارات علمی و برخی ضرورت های اقتصادی و تاریخی در دهه 1970 میلادی ظهور كرد.
در این راستا واحد علم سنجی دانشگاه صنعتی اصفهان از تیر ماه سال 1387 آغاز به كار كرد. این واحد بر آن است تا با رصد مستمر وضعیت كمّی و كیفی تولیدات علمی دانشگاه و طراحی و ارائه برنامه های لازم در راستای ارتقاء تولیدات علمی و اعتلای جایگاه علمی دانشگاه در سطح ملی گام بردارد.
منبع: فریده عصاره و دیگران. از کتابسنجی تا وب سنجی: تحلیلی بر مبانی، دیدگاه ها، قواعد و شاخص ها. تهران: کتابدار، 1388.

Undefined