عمده ترین دلایل استناد در کتاب « شیوه های استناد در نگارش های علمی رهنمودهای بین المللی» تالیف دکتر حری و خانم شاهبداغی، از سوی گارفیلد (1996) در پانزده عنوان به صورت زیر مطرح شده است:
1. تجلیل از پیشکسوتان 
2. اعتبار بخشی به آثار مرتبط (تجلیل از همکاران).
3. شناسایی روش پژوهش، ابزارها و جز آن 
4. ارائه زمینه‌های مطالعاتی 
5. اصلاح اثر خود 
6. اصلاح اثر دیگران 
7. نقد آثار پیشین 
8. اثبات ادعا
9. آگاه سازی محققان از آثار در دست انتشار 
10. هدایت مخاطبان به آثاری که به طور نامطلوبی انتشار یافته و نمایه سازی شده اند یا مورد استناد قرار نگرفته اند. 
11. سندیت بخشی به داده ها و مقوله های مسلم، بدیهیات و جز آن 
12. رسمیت بخشی به آثار بنیادی که در آن‌ها اندیشه یا مفهومی بدیع مورد بحث قرار گرفته است. 
13. شناسایی آثار بنیادی که به تبیین مفاهیمی چون بیماری هوجکین، قانون پارتو، واکنش فریدل-کرافتز و غیره مبادرت کرده اند. 
14. انکار آثار یا اندیشه‌های دیگران (دعاوی منفی)
15. منازعه با دعاوی دیگران (تجلیل منفی)
 

فارسی